Göle, taş sektirmeye gidelim.


Peter, Björn ve John ile fazla bir samimiyetimiz yoktu başlardan beridir. Onların güler yüzü ve samimiyeti beni tatmin etmezdi. Şimdilerde, sonbaharın ılıklığından mıdır, poyrazından mıdır, nedir bir kanım kaynadı bunlara. Adeta göz kırptılar karşı kaldırımdan. Çok çapkınlarmış.

Seaside Rock
, dördüncü stüdyo albümleri olarak raflarda yerini alırken hayranlarından yeterince olumlu tepkiler alamıyor. Bu albümün tarzlarını yansıtmadığını, lirik olmadığını "Aman efendim, bunun nesi seaside rock; bunlar rock yapmıyor ki... dıbır dıbır bişey olmuş!" diyerek belirten bir sürü bilog yazarı ve eleştirmenin beklentilerini çok yükseklerde tuttuğunu düşünüyorum. Sonuçta, adamlar memleketlerine, çocukluk anılarına saygı baabında Kuzey İsveç'in üç bir yanındaki üç farklı insandan geçmişlerine ait hikayeler ve o yörelerin seslerinden oluşan bir rispekt albümü yapmışlar. Onlar için anlamı muhakkak büyük. Hatta belki de en sevdikleri albüm bu.
Ama işte, sanat halk için mi acaba?
Peter Björn ve John böyle düşünmemiş bence.

Ve bu albüm eğer beğenilmediyse, bugünlerde grubun arşivime eklediğim diğer 3 albümü hakkında umut dolu olduğumu söyleyebilirim. Çünkü Seaside Rock, yaz aylarına duyduğum özlemi gideriyor fazlasıyla. Gündüzlerinde denizin kokusunu, ağaçların hışırtısını, sıkıcı boşluğunu ve uzaklardan gelen kalabalık insan seslerini; akustik ve serin akşamlarını, ufak sahil kasabalarını ve yazın sonlarına doğru boşalan tatil kasabalarının rahatsız edici huzurunu son derece başarılı yansıtabilmiş.
Kendileri albümü "Cehennemden gelen İsveç müzik okullarının sesi!" olarak tanımlasalar da Say Something'i dinlerken özellikle, İsveç bikini takımının Karayipler'de çiçekli kolyeleriyle dans ettiğini düşünmek ve odamda bir sağa bir sola salınarak "Mukiyaa Mukiyaaa aaaaa uuuu" demek istiyorum. Kumsalı, sakinliği, deniz kabuklarına ve taşlara çarpan su sesini, siestayı düşlüyorum.

Peter, Björn, John; kardeşlerim. Sizleri seviyorum.
2007 Temmuz'unun ilk günü tanışmıştık... hatırlıyor musunuz?
Ben de şimdi hatırladım.
Deniz kenarında yapılması münasip olan rak musikisini çok içten icra etmişsiniz. Güzel çocuklarmışsınız.

Peter Björn and John - Say Something(song for Mukiya)

0 yorum:

iletişim/contact

bozukkaset@gmail.com

burkalıyam ezelden gönlüm geçmez özenden, since 2006